"Obłędnik": Kadencja ciemności - 004

Mamy to. Polska demokracja doczekała się swojej wersji Windows 95: powolna, niestabilna, z interfejsem sprzed dekad. Karol Nawrocki, były już dyrektor IPN, który zrobił karierę na męczeństwie innych, wszedł na salony jako "strażnik Konstytucji". W rzeczywistości jest jej grabarzem, który nekrolog przeczytał jak program wyborczy PiS-u.

Jesteśmy już po zaprzysiężeniu. Hołownia, teraz wyśmiewany i spychany na margines polityki jeszcze niedawno wieszczył "zamach stanu". Nie było go. Stało się coś gorszego: legalne przejęcie urzędu przez człowieka, którego demokratyczna legitymizacja trzyma się na słowo i nie — nie "honoru"! Witajcie w serialu: „Zamach bez wystrzału".

Od 6 sierpnia 2025 roku mamy prezydenta, który myli edukację z indoktrynacją, a wolność sumienia z partyjnym katechizmem. Nawrocki przez lata robił z historii karykaturę patriotyzmu. Teraz ma klucze do pałacu. I jak każdy ideolog z kompleksami, zamierza go zamienić w muzeum narodowej megalomanii.

Czy zdajemy sobie sprawę, co to oznacza? Za moment pałac prezydencki stanie się kaplicą przeszłości. Będzie w niej odprawiana codzienna msza za dusze "ofiar III RP". Kto nie przyklęknie, zostanie zdrajcą. W tej wersji demokracji lojalność mierzy się liczbą odtworzeń przemówień z archiwum IPN-u.

Jeśli PiS wygra w 2027 roku wybory parlamentarne, wszystko, co dziś jeszcze funkcjonuje, zostanie rozmontowane jak scena po pielgrzymce: szybko, brutalnie, z modlitwą w tle. To nie czarnowidztwo. To plan dnia redaktora (proszę wybaczyć za niefortunne określenie!) Sakiewicza.

W nowej prezydenturze RP nie znaczy Rzeczpospolita Polska. RP to Rachunek Pokutny. Na czele zaś stoi człowiek, który nie widzi obywatela, tylko penitenta. Każdy będzie się z czegoś tłumaczył: za poglądy, za tęczową torbę, za mema z papieżem. Demokracja według Nawrockiego to teatr jednego aktora z publicznością, pod obserwacją kamer Ordo Iuris.

Tu pojawia się kluczowe pytanie: gdzie jest opozycja? Czy naprawdę zamierzają grać w tej farsie jako statyści? Czy ktokolwiek ma jeszcze odwagę krzyknąć: "Król jest nagi, a konstytucja nie należy do niego, tylko do narodu"?

Plan Nawrockiego i Kaczyńskiego – głównego demiurga politycznego spektaklu zła – jest szatański: zamęczać nas absurdem tak długo, aż uznamy go za normalność. Utwierdzać w przekonaniu, że prezydent może być rzecznikiem partii. Że konstytucja to katalog do przeglądania w kolejną rocznicę jej uchwalenia. Że media śpiewają prezydentowi "Sto lat" zamiast pytać o stan demokracji.

Mamy czas do 2027 roku. Albo się obudzimy, albo obudzą nas kadzidła i martyrologia. Jeśli nie odwrócimy trendu, kolejny prezydent może być mianowany przez Episkopat i zaprzysiężony na krzyż katyński.

Nie pytam już, czy można to zatrzymać. Bo nie można. Stało się. Jeśli jednak naprawdę chcemy ocaleć, potrzebujemy nie tylko emocji, ale działania. Naprawa sądów – natychmiast, bez litości dla tych, którzy przez lata rozkładali je od środka. Rozliczenie pisowskiej mafii – jednoznaczne i publiczne, tak by naród wreszcie zobaczył, że rząd nie jest tylko dekoracją, ale broni ich interesu. A do tego reformy społeczne i socjalne: godne życie, bezpieczna praca, dostępna służba zdrowia. Inaczej zostaniemy z ręką w nocniku i z hymnem na ustach, którego nikt już nie słucha, a prezydent całuje stułę zamiast konstytucji.

Andrzej "Petel" Petelski

Jeśli te słowa dały Ci do myślenia – ufunduj łyk energii niezbędnej do opisywania świata.

 Posłuchaj w formie podcastu: 