"Obłędnik": Dekada erozji demokracji - 002

Czwartkowy materiał TVP Info, podsumowujący dekadę prezydentury Andrzeja Dudy, choć tendencyjny do bólu, stał się niechlubnym symbolem bilansu minionych dziesięciu lat. Lecz nie dajmy się zwieść. Zamieszczenie tego niefortunnego wpisu, to nie powód do litowania się nad Prezydentem, ani usprawiedliwianie dla jazgotu pisowskiej opozycji po emisji. To nie moment na roztrząsanie poziomu publicystyki, lecz na brutalnie szczerą ocenę szkodliwego, dewastującego wpływu tej prezydentury na fundamenty polskiej demokracji i nienaruszalne wartości konstytucyjne. Fałszywy lament nad "nieakceptowalnym" materiałem TVP Info to wygodna zasłona dymna dla tych, którzy chcą uniknąć rozliczenia. Prawo i Sprawiedliwość ma kolejny przyczynek do afery pod tytułem "Tusk niszczy Polskę!"

Prezydentura Andrzeja Dudy to czysty, systematyczny akt rozkładu niezależnych instytucji państwa i bezwstydne lekceważenie zasad Konstytucji. Pamiętamy celowy zamach na Trybunał Konstytucyjny, gdzie Prezydent, zamiast stać na straży praworządności, aktywnie i z premedytacją uczestniczył w jego upolitycznieniu. Odmowa przyjęcia ślubowania od legalnie wybranych sędziów, a następnie demonstracyjne zaprzysiężenie sędziów-dublerów, to działania, które rozsadziły od wewnątrz autorytet najważniejszego organu sądowniczego w Polsce. Ta decyzja, zamiast wzmacniać, świadomie zdemolowała podstawy demokratycznego państwa prawa. Podobnie rzecz się miała z sądownictwem powszechnym, gdzie podpisy pod ustawami reformującymi, w efekcie poddające je woli partyjnej i kaprysom politycznym, stanowiły rażące, butne naruszenie zasady trójpodziału władzy. Prezydent, który przysięgał być gwarantem niezawisłości sądów, stał się posłusznym narzędziem w rękach partii rządzącej, doszczętnie niszcząc zaufanie obywateli do wymiaru sprawiedliwości. To była wojna wypowiedziana niezależności sądownictwa.

Kolejnym, bolesnym i celowo pielęgnowanym dziedzictwem tej dekady jest pogłębienie podziałów społecznych. Retoryka Prezydenta Dudy często oscylowała niebezpiecznie blisko mowy nienawiści, dzieląc Polaków na „lepszy” i „gorszy” sort, na tych „prawdziwych” i „zdrajców”. Pamiętamy słowa o „wieszaniu za zdradę” – groźby skierowane przeciwko opozycji, które normalizowały przemoc symboliczną. Pamiętamy obrzydliwe stygmatyzowanie „ideologii” LGBTQ+ jako zagrożenia, czy też ciche, a czasem otwarte, przyzwolenie na nacjonalistyczne demonstracje i faszystowskie hasła. Wszystko to przyczyniło się do eksplozji antagonizmów i osłabienia tkanki społecznej. Zamiast łączyć i budować wspólnotę, Prezydent, świadomie i z wyrachowaniem, stał się katalizatorem podziałów i podpalaczem nienawiści. Ułaskawienia, w tym te budzące liczne, wręcz skandaliczne kontrowersje, również wpisywały się w ten schemat, sugerując, że prawo jest plasteliną do modelowania pod dyktando politycznej koterii. To działanie, które dla milionów Polaków było jawnym sygnałem o braku równości obywateli wobec prawa, o tym, że dla „swoich” zasady nie obowiązują.

Prezydentura Andrzeja Dudy to również dekada kompletnie zmarnowanych, utraconych szans. Polska, zamiast wzmacniać swoją pozycję na arenie międzynarodowej jako kraj o ugruntowanej demokracji i prymacie prawa, stawała się obiektem krytyki, kpiny i ostrzeżeń ze strony instytucji europejskich i kluczowych partnerów. Autorytarny dryf i sprzeczne z europejskimi wartościami działania zdruzgotały naszą wiarygodność i reputację, spychając nas na margines cywilizowanego świata.

Analizując minione dziesięć lat, nie możemy pozwolić sobie na ograniczenie się do emocjonalnych reakcji na jakieś filmiki. Musimy patrzeć na całokształt działań i zaniechań, które miały katastrofalny, realny wpływ na kształt polskiego państwa. Ocena tej prezydentury musi być brutalnie krytyczna, absolutnie bezkompromisowa, oparta na niezbitych faktach i ich tragicznych konsekwencjach. W kontekście tak poważnych, systemowych naruszeń konstytucyjnych wartości i demokratycznych zasad, publiczna debata musi przenieść się z lamentu nad „ostrym” i "nieakceptowalnym" materiałem TVP Info na konkretne, stanowcze kroki w celu pociągnięcia do pełnej odpowiedzialności za szkodliwe, destrukcyjne decyzje. Czas na działania, które zapewnią, że osoby odpowiedzialne za erodowanie państwa prawa, za ten demontaż demokracji, staną przed Trybunałem Stanu, aby otrzymać przykładną i należną karę. Jest to absolutnie niezbędne dla przywrócenia zaufania do instytucji, odbudowy państwa z ruin i zbudowania prawdziwie demokratycznej przyszłości. Dla naszych dzieci i wnuków.

Andrzej "Petel" Petelski

Jeśli te słowa dały Ci do myślenia – ufunduj łyk energii niezbędnej do opisywania świata.

 Posłuchaj w formie podcastu: 