Szuflady z Przepadłym Czasem

<img src="https://agaric.us-west.host.bsky.network/xrpc/com.atproto.sync.getBlob?did=did%3Aplc%3Akr5az4i372zxvoy6xc7kflvq&cid=bafkreiaguvdrz7iumvciwkkahhn5csy7xry6fes3qsoubcefa453gj4k4m">Teksty do albumu <a href="https://cuddly.tube/w/t5cXKEYyS2CftYPTPtBT3M">Szuflady z Przepadłym Czasem</a> Lustrzana Pani (<a href="https://fotonokturn.blogspot.com/">fotonokturn</a>) Dama z rozwianym w obłokach włosem Dama z przenośnym fotoplastikonem Chowa świat pod szklanym soczewki kloszem Przyodziana mrocznym jak śmierć tonem Pani od oczu strzelistych, w migawki trzasku W mglistościach konturów magię zaklina Oblewa kontury falą miękkiego brzasku Gdy wyłania się ta jedna jedyna chwila Dama z rozwianym w obłokach włosem Dama z przenośnym fotoplastikonem Chowa świat pod szklanym soczewki kloszem Przyodziana mrocznym jak śmierć tonem Świat kompozycji smutkiem utkany W rozpaczy brudnym i mglistym tonie W tej chwili, z której czas urwany Na boku przycupnie i ochłonie Dama z rozwianym w obłokach włosem Dama z przenośnym fotoplastikonem Chowa świat pod szklanym soczewki kloszem Przyodziana mrocznym jak śmierć tonem Zrywając kotary sprzed nagiej rzeczywistości Wysysa czas inkantancją spustu migawki Tworzy w kadrze cichą iluzję wieczności Serwuje nam jej bardzo dokładne dawki Dama z rozwianym w obłokach włosem Dama z przenośnym fotoplastikonem Chowa świat pod szklanym soczewki kloszem Przyodziana mrocznym jak śmierć tonem Wyliczanka Nie ma uczuć bez cierpienia... Nie ma miłości bez poświęcenia... Nie ma życia bez doświadczenia... Nie ma przyszłości bez marzenia... Nie ma sukcesu bez ćwiczenia... Nie ma pracy bez myślenia... Nie ma ludzkości bez upodlenia... Nie ma podziwu bez krzywdzenia... Lecz są ludzie bez sumienia... Lecz jest prawda bez sprawdzenia... Lecz są serca jak z kamienia... Lecz jest Credo bez pokrycia... Dotyczące ludzkiego życia... Dryf Ktoś mi powiedział, abym powoli wiedzę sączyła Abym się mocno delektowała jej urodą użyteczną Ktoś mi życzył, abym w wodach wiedzy się moczyła Abym zaakceptowała porządek i logikę odwieczną Mdli mnie niezmienna walka cudzych poglądów Dociera do mnie ciągła i szybka ucieczka czasu I gdzieś wśród głupich, bezsensownych rozmów Dotykam do drzwi duszy zardzewiałych zasuw Zasysam w siebie kolejne rozdziały męki Rozstrój powiązań z niezdrową pszeszłością I znowu zaszywam się w śpiączki wnęki Lecz nie spotkam się tam z radością... Moje powroty są pełne goryczy Bo moje "Ja" jest jak przestrzenie Jak wiatr się nadyma i wściekle ryczy Goniąc po świecie za uniesieniem... Za co... Za co... Za co... Sen Myśli Złote     Posprzątać Myśli Złote     Zamieść Myśli Złote     Ułożyć Jak kamienie     Na szaniec Przestąpić     Bramy Raju Lub upaść     Do Otchłani... W alejach ciszy     Pąsowych bólem W czeluściach strachu     Sytego brakiem nadziei Śpiewają zawodząc     potężnym chórem Wkurwieni aniołowie     Patroni nowych Idei Zabiegani     Zmęczeni Zalatani     Wycieńczeni Myśli Złote     Posprzątać Myśli Złote     Zamieść Myśli Złote     Ułożyć Jak kamienie     Na szaniec Przestąpić     Bramy Raju Lub upaść     Do Otchłani... Ukrzyżowanie     Między rajem a piekłem I poskramianie     Tego, co wściekłe To ja     Roznoszę         Pęki Melancholii To ja     Napełniam         Oczy łzami To ja     Śpiewam     kwiaty alegorii To ja     Studzę         rozpacz skrzydłami Przynoszę     Słodką niepamięć Uwalniam     By cię ocalić Myśli Złote     Posprzątać Myśli Złote     Zamieść Myśli Złote     Ułożyć Jak kamienie     Na szaniec Przestąpić     Bramy Raju Lub upaść     Do Otchłani... Miasto się budzi     Z uśpienia Otrząsa     Z sennego przepicia Zaczyna     Układać marzenia Na półkach     Szarego życia I wszystko umilkło:         Cyt! Oto chwila cudu:         Świt... Nocna Litania Są takie chwile Gdy czarne motyle Fruwają nade mną... Sa takie dni, Gdy błagam: Ty Obroń mnie przede mną... Śpisz, Zasnuta mgłą wspomnień i marzeń Śnisz Sen, jawę, czy opar minionych wydarzeń Gdy nadejdzie ten czas, że płomień nadziei już zgasł i rodzą się myśli niepewne, A życie już nie jest takie przewiewne Śpisz, Zasnuta mgłą wspomnień i marzeń Śnisz Sen, jawę, czy opar minionych wydarzeń Gdy z oczu szeleszczą rozpaczy łzy Bezgłośnie błagam: Ty nie padaj na twarz przed takim losem, Gdy Ty to zniesiesz, i ja to zniosę. Śpisz, Zasnuta mgłą wspomnień i marzeń Śnisz Sen, jawę, czy opar minionych wydarzeń Czarna Pani Powiew spokoju nieskończoności Czarna Pani Szum pustki wśród kakofonii Czarna Pani Wolność od bolesnej miłości Czarna Pani W upragnionej milczącej monotonii Czarna Pani Oto krzyk, co wzbija się nad Plejady Czarna Pani Oto kres życia bolesnych spięć Czarna Pani To Ta, która uśpiła miriady Czarna Pani Witaj, Przyjaciółko, Pani Śmierć Śpisz, Zasnuta mgłą wspomnień i marzeń Śnisz Sen, jawę, czy opar minionych wydarzeń Karmazynowe Tango Ścieka krew z żyły Ścieka powoli i stoję, skuta w smutek otyły Stoję, a serce ból kroi Karmazynowy niespełnienia dziki szał Karmazynowe tango na księżyca czole Taniec dwóch różnych i obcych ciał Każde w odrębnym zaklęte żywiole Odrzucasz parę wyciągniętych rąk i nie wzdrygasz się widokiem tym Stoisz i milczysz niczym posąg Krew tworzy czerwony strumyków rym Karmazynowy niespełnienia dziki szał Karmazynowe tango na księżyca czole Taniec dwóch różnych i obcych ciał Każde w odrębnym zaklęte żywiole Ja już nie słyszę serca huku Krew ścieka powoli z żyły otwartej

jezioro purpury przede mną na bruku

i myślę o Tobie, niedostępnej, zapartej Karmazynowy niespełnienia dziki szał Karmazynowe tango na księżyca czole Taniec dwóch różnych i obcych ciał Każde w odrębnym zaklęte żywiole Myślę o Tobie, dostojnie cichej, tak wiele wartej Że chciałam wrócić do tamtej rzeczywistości W głowy zakątkach zamglonej, już prawie zatartej A dziś na bruku leżą już tylko me kości Karmazynowy niespełnienia dziki szał Karmazynowe tango na księżyca czole Taniec dwóch różnych i obcych ciał Każde w odrębnym zaklęte żywiole Cóż robić, jeśli jutra już nie ma Gdzie pójść, gdy skończyła się droga i tylko pustka między nami dwiema Pustka w sercach i cisza wroga Karmazynowy niespełnienia dziki szał Karmazynowe tango na księżyca czole Taniec dwóch różnych i obcych ciał Każde w odrębnym zaklęte żywiole Nie będziesz mnie więcej uwodzić Twój świat jest już obcy i wrogi Umieram by się odrodzić Upadam by powstać do drogi Karmazynowy niespełnienia dziki szał Karmazynowe tango na księżyca czole Taniec dwóch różnych i obcych ciał Każde w odrębnym zaklęte żywiole Karmazynowy niespełnienia dziki szał Karmazynowe tango na księżyca czole Taniec dwóch różnych i obcych ciał Każde w odrębnym zaklęte żywiole Przedświt Czego nie mogę Ci dać Na co nie mogę pozwolić Po co uczucie dalej grać Czas się już wreszcie wyzwolić Byłam... Jestem... Lecz nie będę! Zamknęłam duszę mą na spusty cztery Do naszej rzeki nigdy już nie wejdę To koniec naszej wspólnej ery Zegar umarł na ścianie Wskazówki nie idą już dalej Zamilkło jego tykanie osiadło gdzieś w ciszy łzawej Byłam... Jestem... Lecz nie będę! Zamknęłam duszę mą na spusty cztery Do naszej rzeki nigdy już nie wejdę To koniec naszej wspólnej ery Przyszłość to samotna ja Zanurzona w ciszy istnienia Ta, która na wylot siebie zna i szuka od życia schronienia Byłam... Jestem... Lecz nie będę! Zamknęłam duszę mą na spusty cztery Do naszej rzeki nigdy już nie wejdę To koniec naszej wspólnej ery Budząca się nadzieja na jutro Spokój duszy i relaks ciała Zupełnie czyste obrazu płótno Oto ja, to ja cała Spokój duszy i relaks ciała Oto ja, to ja cała Ostatnie Życzenie Wiodą mnie, wiodą     Na utrapienie... Ciągną mnie, ciągną     W odwieczny mrok... Spychają mnie w Otchłań     Przeszłości cienie, I dudni ponuro     Każdy mój krok... Gdzieś w strunach z deszczu     Me serce płacze. Oślepły już oczy,     a dusza wyje, Niech stanie się Cud     i niechaj zobaczę, Że serce niemrawe     wciąż jeszcze bije, Że gdzieś się chowają     me stare lęki, Chcę znów kosztować     Życia nektaru I kwiatów radości     zbierać pęki, Chcę stać się lekka     i bez ciężaru... Chcę poczuć ciepło     Słońca na twarzy Chcę poczuć siłę     własnego uśmiechu, Chcę znowu tańczyć,     Chcę znowu marzyć, Chcę znów odnaleźć     Człowieka w człowieku... po-Ranki Chcę sobą być Być sobą... Bez wstydu żyć Mój świat dzielić z Tobą... Twarz przy twarzy Ciało wtulone w ciało To mi się marzy Czy to tak dużo, czy mało? Chcę sobą być Być sobą... Bez wstydu żyć Mój świat dzielić z Tobą... Dłoń w dłoń wpleciona Udo w udo wtulone Fryzura Tobą zmierzwiona I piersi twych piersi stęsknione Chcę sobą być Być sobą... Bez wstydu żyć Mój świat dzielić z Tobą... Splecione w ognistym tańcu Ciała wzajemnie rozmodlone W pożądaniu na świata krańcu W jeden ciepły rytm połączone Chcę sobą być Być sobą... Bez wstydu żyć Mój świat dzielić z Tobą... W pościeli słodkim szeleście W szeptaniu prosto do ucha osiadło niewinnie szczęście i rozpalonych oddechów słucha Chcę sobą być Być sobą... Bez wstydu żyć Mój świat dzielić z Tobą... Ciało przy ciele, przy duszy dusza W muśnięciach i objęć tkliwej powodzi Raz mnie rozśmieszasz, innym razem wzruszasz Chcę być z Tobą, kiedy dzień nadchodzi Chcę sobą być Być sobą... Bez wstydu żyć Mój świat dzielić z Tobą... Żyć, codziennie żyć i z Tobą być...